«ربي شلومو زَلمـان ז"ל» يکي از دانشمندان بزرگ تورا، به هر دو موهبت «علم تورا» و «ثروت دنيوي» نائل گرديده بود، و در اعمال حسنه و نيک، زبانزد خاص و عام بود. روزي دانشجوي غريبه اي نزد ايشان آمده و از ايشان درخواست کمک مالي نمود. ربي شلومو به دليل اينکه وي را نمي شناخت، از او درخواست ارائه ضامن معتبر نمود. دانشجوي مستمند نيز همه جا را به دنبال ضامن زير پا نهاد، ولي موفق نگرديد. اين بود که فرداي آن روز به نزد ربي شلومو بازگشته به ايشان عرض کرد:
 
«اينک شما مي توانيد به من پول قرض دهيد، چون من ضامن معتبري دارم. هقادوش باروخ هو ضامن من خواهد بود! » و با گفتن اين جمله اشک از چشمانش جاري شده و از ربي شلومو خواست که درخواست او را رد نکند.
 
ربي شلومو تصميم خود را گرفت. کاغذي برداشت و روي آن نوشت: «"آن که به شخص ففير شفقت مي کند، به حداوند قرض داده است (امثال سليمان 19:17)" و دانشمندان ما اين آيه را چنين تفسير نموده اند که کسي که به فقير قرض مي دهد، گويي به حداوند قرض داده است.» سپس اين کاغذ را به عنوان سند ضمانت در ميان کاغذهاي اداري خود نهاد، و پول مورد نياز دانشجوي نيازمند را به وي قرض داد ...
 
سه ماه بعد، قرض گيرنده به نزد هاراو بازگشت. او مبلغ قرض را براي ايشان بازگردانيده بود، و براي ربي شلومو تعريف کرد که حداوند، از آن روز به بعد، به کسب و کار او رونق بخشيده است. سپس از هاراو درخواست نمود که مبلغ قرض را از وي پس بگيرند.
 
ربي شلومو پاسخ داد: «بدان که ضامن تو، پيش از تو قرضت را به من ادا کرده است. حداوند، مرا مورد برکت بيکران خود قرار داده و ثروتم را افزوني بخشيده است. من هم قرض را به تو بخشيدم.» ولي دانشجوي مذکور به هيچ وجه راضي نمي شد که از اداي دين خود به هاراو صرفنظر کند. اين بود که بين خود قراري گذاشتند.
 
ايشان قرار گذاشتند که مبلغ قرض را صرف تأسيس يک موسسه خيريه و عام المنفعه نموده، و اجر معنوي حاصل از آن را به تساوي ميان خود تقسيم کنند.