« ה' אֱלֹקֵי הַשָּׁמַיִם אֲשֶׁר לְקָחַנִי מִבֵּית אָבִי... הוּא יִשְׁלַח מַלְאָכוֹ לְפָנֶיךָ וְלָקַחְתָּ אִשָּׁה לִבְנִי מִשָּׁם:» (בראשית   כד:ז)

« حداوند خالق آسمان­ها که مرا از خانه­ی پدریم گرفت...

او فرشته­اش را پیشاپیش تو خواهد فرستاد تا برای پسرم، زنی از آنجا بگیری:» (برشیت  24:7)

اوراهام آوینو که قصد اختیار همسری برای فرزندش ییصحاق دارد، از «الیعزر» - امین خانه­اش- درخواست کرده و او را به حدای خالق آسمانها و زمین قسم می­دهد که از دختران کِنَعَن برای ییصحاق همسر اختیار نکند، بلکه به زادگاه اوراهام رفته و از خویشاوندان وی که از لحاظ اعتقادی و طهارت و پاکی بسیار بالاتر از دختران کنعن بودند، دختری انتخاب کرده و این امر مقدس را به انجام رساند. همچنین اوراهام دعایی در حق الیعزر کرده و می­گوید: «حداوند خالق آسمانها که مرا از زادگاه و خانه­ی پدریم جدا کرد...» او این دعا را مانند جمله­ی قبل نمی­گوید، یعنی نمی­گوید: «خالق آسمانها و زمین»، بلکه می­فرماید: «خالق آسمان­ها». چرا او در جمله­ی اول، نام حدا را به عنوان «خالق آسمان و زمین» خطاب می­کند، ولی در جمله­ی دوم نام حداوند را تنها به عنوان خالق آسمان خطاب می­کند؟

راشی (ז"ל) در پاسخ می­فرماید: «با دقت در جمله­ی دوم درمی­یابیم که منظور اوراهام آوینو این بود: «آن موقعی که من از خانواده­ام جدا شدم، نام حداوند در بین آدمیان و انسانها مانند اکنون گسترده و مشهور نگردیده بود، و در واقع این­گونه به نظر می­رسید که حداوند، تنها حدای آسمانهاست. ولی اکنون که من تو را برای همسریابی می­فرستم، بسیاری از افراد، شناخت بیشتری از حداوند کسب کرده­اند (اشاره به جمله ی اول)، و حداوند، دیگر نامش تنها در آسمان آشنا نیست، بلکه آدمیان نیز او را بیشتر و بهتر شناخته و نامش بر روی زمین نیز آشکار گشته است؛ پس حداوند را نه­تنها حدای آسمانها، بلکه حدای زمین نیز خطاب می­کنند.»

اوراهام آوینو و سارا ایمنو از بزرگترین روانشناسان تاریخ هستند که درمان و علاج روحی و روانی مردان و زنان فراوانی را بر روی زمین بر عهده داشتند. بیماران فراوانی بودند که در تاریکی جهل، بت­پرستی، گناه و شرارت، بی­اعتقادی و کفر به بیراهه رفته بودند، و با تجویز داروهای ایمان و اعتقاد صحیح، مباحثه و توضیحات مفصل و مکرر از سوی اوراهام و سارا مسیر خود را در زندگی یافتند و نسلی از انسانهای معتقد و باایمان تربیت کردند.

در تورا می­بینیم و می­خوانیم که از بزرگترین صفات اخلاقی اوراهام و سارا، همت و تلاش در زمینه­ی اشاعه­ی فرهنگ یکتاپرستی، چه در میان خانواده و نزدیکان و افراد قوم خود، و چه در میان سایر افراد است؛ فرهنگ پاکی و طهارت و محجوب بودن، نمادهای شاخص این دو انسان بزرگوار است.

اکنون زمان این فرارسیده بود که اوراهام برای ییصحاق دستی بالازده و همسری شایسته برای او بیابد که بتواند هم­دوش ییصحاق بوده و او را در این مسیر خطیر همراهی نماید. اوراهام که از داشتن همسری چون سارا تجربه­ی گرانقدری در تربیت و پرورش انسانهای معتقد و مؤمن دارد، می­طلبد فرزندش نیز از این تجربه بی­بهره نماند. برای همین تأکید دارد که الیعزر نزد اقوام خود او برود و از آنجا دختری برگزیند تا بتواند به ییصحاق کمک کند تا هر دو با یکدیگر در مقدس کردن نام حداوند، موفق و پیروز باشند.

تعریف این رویداد در تورا برای این است که هر زن و شوهری مانند پدران اولیه­مان رفتار نمایند، و در ترویج شناخت حداوند و فرامین او (تورا و میصووت) چه در میان افراد خانواده­ی خود و چه در سطح جامعه کوشا باشند.                                       منبع: עלינו לשבח  

تحریریه تلمود تورا کنیسا ابریشمی