«تشووا و آفرینش ...»
تشووا قبل از آفرینش، آفریده شده بود؛ همانطور که در تهیلیم مرقوم است: " قبل از اینکه کوهها پدید آیند و زمین و دنیا خلق شوند، حد.ایا تو هستی از ازل تا ابد که انسان را تحت سختی قرار میدهی و به این وسیله به او میگویی بنی آدم برگردید و تشووا کنید."
سه کلمه اول تورا را در نظر بگیرید: בְּרֵאשִׁית בָּרָא אֱלֹהִים ؛ در آغاز (آفرینش) حد.اوند آفرید.
حالا جمله קודם כל ברא אלהים תשובה ؛ پیش از هر چیز حد.اوند تشووا و توبه آفرید را در نظر بگیرید.
این 2 جمله از لحاظ ارزش عددی با یکدیگر برابر هستند: (جهت سهولت ارزش عددی حروف آلف بت یک بار برای همیشه(!) به حضور گل شما میرسد، از این پس دیگر توضیحی درباره چگونگی ارزش عددی داده نخواهد شد.)
א:1 ב:2 ג:3 ד:4 ה:5 ו:6 ז:7 ח:8 ט:9 י:10 כ,ך:20 ל:30 מ,ם:40 נ,ן:50 ס:60 ע:70 פ,ף:80 צ,ץ:90 ק:100 ר:200 ש:300 ת:400
خوب.....!
בְּרֵאשִׁית(913) + בָּרָא(203) + אֱלֹהִים(86) = 1202
קודם(150) + כל(50) + ברא(203) + אלהים(86) + תשובה(713) = 1202
پس متوجه خواهیم شد، تشووا و توبه قبل از آفرینش به وجود آمدهاند، اما چرا؟!!
در زوهر هقادوش آمده است، زمانی که خد.اوند خواست هر چیز را بیافریند با تورا مشورت نمود، و هنگامی که خواست آدم را بیافریند تورا را مورد پرسش قرار داد و تورا در پاسخ گفت: مگر نه اینکه آدمی بدی خواهد کرد و وقتی که از اجرای فرامین تو سر باز زند وی را تنبیه خواهی نمود؟ پس اگر این چنین باشد که هر انسانی را پس از سرپیچی از فرامینت به نیستی بکشی به این ترتیب کل دنیا برای انسانی که آفریدهای به نیستی خواهد رفت پس برای چه آدم را بیافرینی؟!!! خد.اوند در پاسخ فرمود: به همین دلیل تشووا را آفریدهام که اگر آدمی از اعمالش بازگردد او را پذیرفته و خواهم بخشید....
اگر کلمه برشیت را تفکیک کنیم میتوانیم به صورت ישר באת به معنی مستقیم آمدی، و یا به صورت ישר תבא به معنای مستقیم بیا، خواند.
این موضوع به رمز به ما میگوید، خارج شدنت از این دنیا به مانند آمدنت به این دنیا باشد یعنی همانگونه که مستقیم آمدی (یعنی تولدت بدون خطا بود) همانطور هم زمان خروج از دنیا مستقیم بیا. (یعنی درگذشتت نیز بدون خطا باشد)
رمز جالب دیگری که در کلمه برشیت نهفته است این است که: ارزش عددی کلمهی برشیت برابر است با ارزش عددی کلمه גר שית. בְּרֵאשִׁית = 913 و גר שית = 913
גר به معنای غریب و بیگانه است، حالا اگر کسی میخواهد در בְּרֵאשִׁית (این دنیا) موفق باشد باید خودش را در این دنیا גר یعنی غریبه تلقی کند و بداند که این دنیا راهرویی است برای رسیدن به عولام هبا، باید خودش را غریبه در نظر بگیرد و در نظر داشته باشد از شهر دیگری برای سکونت موقت در این دنیا آمده و پس از چند سال باید به سرزمین مادری خویش برگردد، و خودش را اصلاً به این دنیا وابسته نکند و پوچیهای این دنیا را هدف قرار ندهد.
آقایان بخوانند ...
ربی نَحَمان گفت: ارواحی که از گناه קרי (خارج شدن نطفه بیهوده) خارج میشوند، ازدواج شخص را دشوار میکنند، و یا پس از ازدواج بین فرد و همسرش جنگ به پا میکنند. این مورد یکی از گناهانی است که به ברית صدمه میزند و راههای اصلاح آن عبارتند از:
1. رفتن به میقوه.
2. صداقا دادن به نیت پاک شدن گناه فوق.
3. خواندن شمع ییسرائل با دقت (بهخصوص خواندن شمع ییسرائل قبل از خواب با دقت).
4. خواندن "تیقون هَکِلالی" شامل میزمورهای 16، 32، 41، 42، 59، 77، 90، 105، 137، 150.
5. יהי רצון زیر را (و یا ترجمه آن را) در صورت امکان هر روز در وسط براخای תקע בשופר در تفیلای لحش قرائت نمایید:
יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ, ה" אֱ-לֹהֵינוּ וֵא-לֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ, שֶׁכָּל-טִפָּה וְטִפָּה שֶׁיָּצְאָה מִמֶּנִּי לְבַטָּלָה, בֵּין בְּאֹנֶס בֵּין בְּרָצוֹן, בֵּין בְּשׁוֹגֵג בֵּין בְּמֵזִיד, בֵּין עֵר בֵּין יָשֵׁן, בֵּין עַל יָדִי בֵּין עַל יְדֵי אֲחֵרִים שֶׁלֹּא בִמְקוֹם מִצְוָה, עֲשֵׂה לְמַעַן שִׁמְךָ הַגָּדוֹל הַיּוֹצֵא מִפָּסוּק "חַיִל בָּלַע וַיְקִיאֶנּוּ" (חב"ו), שֶׁתַּחֲזִירֵן לִמְקוֹמָן בִּמְקוֹם הַקֹּדֶשׁ:
«باشد رضایت از درگاه تو، ای حد.ا، خالق ما و خالق پدران ما، که هر قطره و قطره ای که از من بیهوده خارج شده است، چه از روی اجبار و چه از روی میل، چه غیرعمدی و چه عمدی، چه در بیداری و چه در خواب، چه بوسیله خودم و چه بوسیله دیگران، و در محل میصوا نبوده است، به خاطر نام مقدس تو که از پاسوق"חַיִל בָּלַע וַיְקִיאֶנּוּ" استخراج می شود (חב"ו)، اراده فرمایی که این نطفه ها را به محل خود در جایگاه مقدس بازگردانی.»
* فردی که مکرراً مرتکب گناه فوق شده است، باید به خوبی شباتش را نگه دارد و هر روز تفیلین ببندد، چرا که شبات، تفیلین و بریت میلا نشانه خوانده شدهاند، پس به هم مرتبط هستند و اجرای یکی، باعث اجرای دیگری میشود.